กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 433: ฉันจำแกได้แล้ว
หลังจากจ้องมองคัพเค้กบลูเบอร์รีกองโตอยู่นาน
เขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วปรับสีหน้าให้อ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้
จากนั้นจึงเดินดุ่มไปหยุดข้างหญิงสาวชุดดำ
เขาพยายามกดเสียงให้นุ่มนวลที่สุด เพราะกลัวจะทำให้อีกฝ่ายตกใจ
“คุณคนสวย ขอรบกวนถามหน่อยนะ ซื้อเยอะขนาดนี้จะกินหมดเหรอ?”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง
สายตากวาดผ่านคัพเค้กบลูเบอร์รีเหล่านั้นอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะพูดเสริมว่า
“อีกอย่าง คัพเค้กแบบนี้ถ้าวางไว้นานก็เสียได้นะ ขายให้ฉันสักสองสามชิ้นสิ ฉันเพิ่มเงินให้เป็นไง?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวก็เอียงตัวเล็กน้อย