กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 416: มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ตกลงไปในแม่น้ำแห่งความรักอันแสนเศร้า
เมื่อเห็นดังนั้น ทั้งสองคนก็ไม่กล้าถามอะไรต่อ รีบขานรับอย่างนอบน้อมทันที
ร่างของพวกเขาพลันไหววูบ ก่อนจะหายไปจากจุดเดิม
ผู้ใหญ่บ้านเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ดวงตาขุ่นมัวจับจ้องขอบฟ้าที่มืดลงอยู่ไกลๆ แล้วพึมพำว่า
“ไม่น่าใช่สิ...”
“ความรู้สึกใจหวิวแบบนี้ ไม่น่าจะเกิดขึ้นในเวลานี้...”
หลังพูดจบ ร่างของเขาก็หายไปจากปากหมู่บ้านอย่างไร้ร่องรอย
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
ภายในลานบ้านดินเรียบง่ายแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในหมู่บ้าน
เถี่ยเชียวเดินออกมาจากห้องครัวช้าๆ พร้อมรอยยิ้มซื่อๆ บนใบหน้า