กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 414: ทิ้งไป เผาทิ้ง ทำลายให้หมด
พูดจบ เขาก็เอื้อมมือเปิดประตูรถด้านหลัง ก่อนก้มตัวเข้าไปนั่งในรถ
“กินเลี้ยงเหรอ? แถมยัง... ทุกคนเลยเนี่ยนะ!?”
ชิงเฮ่อรู้สึกว่าวันนี้หัวของเขาระเบิดไปไม่รู้กี่รอบแล้ว เขาเปิดประตูฝั่งคนขับด้วยสีหน้ามึนงง ก่อนจะเข้าไปนั่งประจำที่
“ครืด...”
เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำๆ ดังขึ้น
รถประจำตำแหน่งสีดำเร่งความเร็วอย่างนุ่มนวล ก่อนพุ่งทะยานเต็มกำลังไปทางเมืองเซิ่งจิง
มือที่ชิงเฮ่อจับพวงมาลัยอยู่นั้นดูเหม่อลอยเล็กน้อยตลอดเวลา
ภาพเหตุการณ์ที่พลิกความเข้าใจของเขาในวันนี้ยังคงวนเวียนถล่มอยู่ในหัวไม่หยุด
เขาเกือบจะเอ่ยปากถามอยู่หลายครั้ง