บทที่ 363: มีสุขคงแบ่งกันไม่ได้ แต่ถ้ามีเรื่องเดือดร้อน เราต้องร่วมรับมือไปด้วยกันสิ!

บทที่ 363: มีสุขคงแบ่งกันไม่ได้ แต่ถ้ามีเรื่องเดือดร้อน เราต้องร่วมรับมือไปด้วยกันสิ!

โฉวหู่แอบหันศีรษะไปกระซิบข้างหูสยงเฮยด้วยเสียงที่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นจะได้ยินว่า

“ฉันว่า พระราชวังแห่งนี้ดูยิ่งใหญ่อลังการกว่าพระราชวังที่เขียนไว้ในนิยายที่เราเคยอ่านตั้งเยอะเลยนะ”

“พูดอะไรไร้สาระ ของหนึ่งเป็นเรื่องแต่งบนกระดาษ ส่วนอีกของตั้งอยู่ตรงหน้าแบบเป็นของจริง จะเอามาเทียบกันได้ยังไง?”

“เสือโง่จริงๆ”

สยงเฮยกลอกตาแล้วสวนกลับเสียงเบา

โฉวหู่: “นายมัน...”

เขาด่าค้างอยู่ครึ่งประโยค ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือสถานที่แบบไหน จึงรีบกลืนคำพูดกลับลงไปแล้วถามเสียงกดต่ำว่า

“แล้วนายว่า พวกเราจะได้กลับหัวเซี่ยไหม?”