กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 350: พูดตามตรง นายก็น่าสงสารเหมือนกันนะ...
เขายังกัดฟัน สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วก้าวไปข้างหน้าอีกสองก้าว ก่อนหยุดยืนอย่างมั่นคงตรงหน้าชายชรา
เมื่อเห็นแบบนั้น สีหน้าของชิงเฮ่อก็ยิ่งตึงเครียดขึ้น
เขาแอบกลืนน้ำลายที่เริ่มแห้งผาก แล้วฝืนใจขยับตามไปอีกสองก้าว
ความเงียบประหลาดที่กดทับจนแทบหายใจไม่ออกนี้
ทำให้ความไม่สบายใจในใจเขาปั่นป่วนหนักขึ้นเรื่อยๆ
“ตูม—”
ไหสุราที่ว่างเปล่าในมือชายชราพลันระเบิดขึ้นโดยไม่มีสัญญาณใดๆ!
เศษเครื่องปั้นดินเผากระจายเกลื่อนบนพื้นหินชนวนที่เรียบเสมอกัน
เสียงแตกกระจายใสกังวานนั้นไม่ได้ดังมาก แต่กลับทำให้หลินมู่กับชิงเฮ่อใจสะดุ้งพร้อมกัน ความเย็นเยียบพลันแผ่ซ่านไปทั่วแผ่นหลัง