บทที่ 304: ฉันเกลียดนาย

บทที่ 304: ฉันเกลียดนาย

ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งมีความสุข ไหล่และแผ่นหลังที่เกร็งอยู่คลายลงอย่างสมบูรณ์

เขายืนนิ่งอยู่กับที่ มองไปทางชายฝั่งพลางหัวเราะโง่ๆ อยู่คนเดียว แววตาเป็นประกายราวกับสะท้อนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

องครักษ์ทั้งห้าคนที่ยืนอยู่ด้านหลังมองคุณชายใหญ่ในสภาพนี้

พวกเขามองหน้ากันไปมา ต่างก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ทุกคนสบตากันด้วยความสงสัย ก่อนพึมพำในใจพร้อมกันว่า

ทำไมคุณชายใหญ่ไปหัวเซี่ยแค่ครั้งเดียว พอกลับมาก็เริ่มพูดจาเพ้อเจ้อแบบนี้แล้วล่ะ?

เพียงชั่วพริบตา

หงส์น้ำแข็งที่แผ่แรงกดดันพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งมาถึงเหนือเรือรบพอดี

ในจังหวะที่เมิ่งหร่วนกำลังจะยกมือฟาดหงส์น้ำแข็งให้แตกสลาย