กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 303: ไม่ว่าใครจะซัดเขา ฉันก็ไม่พอใจ
หลินมู่หันกลับไปมองเขา น้ำเสียงเจือความสงสัยเล็กน้อย “คุณพูดมาได้เลยครับ”
“วันนี้ถือซะว่านายไม่เคยเจอฉันก็แล้วกัน สักวันหนึ่ง ฉันจะเปิดใจกับลูกชายด้วยตัวเอง”
น้ำเสียงของชายชราเจือแวววิงวอนอยู่เล็กน้อย
หลินมู่เงียบไปหลายวินาที ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ
“ได้ครับ ผมรับปากคุณ”
“ฮ่าๆ จ้าวซานเหอได้สนิทกับนาย นับเป็นโชคของเจ้าเด็กนั่นจริงๆ”
ชายชราหัวเราะอย่างเปิดเผย จากนั้นเพียงขยับตัวไม่กี่ครั้งก็หายลับไปในราตรีอันกว้างใหญ่
หลินมู่มองตามทิศทางที่ชายชราจากไป ดวงตาลุ่มลึกพลางพึมพำเสียงเบา
“พ่อของจ้าวซานเหอเป็นผู้ตื่นรู้ระดับแปดจริงๆ...”