กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 ลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือ
สวีชิงโจวส่ายหน้ายิ้มเจื่อน เมื่อเจอคำถามของผู้อาวุโส เขาไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี
หรือจะบอกว่า เขารู้สึกละอายใจเพราะไอเที่ยงธรรมบนร่างของชายวัยกลางคนผู้นี้
คนเราย่อมเติบโตขึ้นระหว่างก้าวเดินไปข้างหน้าเสมอ
“เอาวิสัยคนถ่อยไปวัดใจวิญญูชนแท้ๆ”
หลังจากเอ่ยประโยคที่ชวนงงงันออกมา สวีชิงโจวก็ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ข้างกายชายวัยกลางคน ทอดสายตามองไปยังแม่น้ำหลิงเหอ
สายลมพัดเอื่อย พัดชายเสื้อและเส้นผมให้พลิ้วไหว
จิตใจไร้สิ่งรบกวน พอมองแม่น้ำหลิงเหออีกครา ทิวทัศน์ยังคงเดิม ทว่าอารมณ์ความรู้สึกกลับต่างไปราวฟ้ากับเหว
ชายวัยกลางคนงงเป็นไก่ตาแตก
“สิบคนมีเก้าคนที่น่าโดนค้อนควัก พวกบัณฑิตบัดซบชอบทำเป็นลึกลับ ข้าล่ะรำคาญพวกนี้ที่สุด”