กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 340 วิญญูชนมีสิ่งที่ทำและมีสิ่งที่ไม่ทำ
พอฟังคำนั้นจบ สวีชิงโจวก็รู้ตัวว่าจังหวะมาถึงแล้ว เลยไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก
เขาพูดตรงๆ ว่า
“ผู้น้อยอยากพนันกับท่านรุ่นพี่สักตาหนึ่งขอรับ”
“พนันงั้นเหรอ?”
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เส้นด้ายที่มองไม่เห็นซึ่งแขวนอยู่บนคันเบ็ดไม้ไผ่ค่อยๆ หายไป ความสนใจของชายวัยกลางคนถูกสวีชิงโจวดึงมาทั้งหมดได้สำเร็จ
โดยเฉพาะความอยากรู้ในใจ
อายุขนาดนี้แล้ว เรื่องทางโลกมันยากจะกระตุ้นความสนใจของเขาได้
แต่ตอนนี้ สวีชิงโจวที่อยู่ตรงหน้ากลับต่างออกไปจริงๆ สำหรับเขา
ชายคนนั้นหรี่ตาลงเล็กน้อย ถามด้วยความสนใจพลางยิ้มว่า