กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 215 กุมกระบี่ไม้ไผ่
สวีชิงโจวค่อยๆ สูดหายใจเข้า ละสายตาจากตัวหนิงเฟิง แล้วมองไปยังลานบ้านอีกครั้ง ตะวันคล้อยต่ำ เด็กๆ วิ่งเล่นวนเวียนอยู่ในลาน
ควันไฟสายหนึ่งกับข้าวต้มน้ำใส รอยยิ้มเสียงหัวเราะอยู่ในแววตา ความไร้เดียงสาบริสุทธิ์ปลิวไสวในสายลม
เขาเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่งโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
“เด็กพวกนี้ เจ้ารับเลี้ยงไว้หรือ”
หนิงเฟิงมองไปยังลานบ้านเช่นกัน แววตาอ่อนโยนลง พอกล่าวถึงเด็กๆ มือสังหารในอดีตกลับมีสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน
“ขอรับ”
“กี่คน”
หนิงเฟิงไม่ทันคิด ตอบโพล่งออกไปทันที
“ยี่สิบสองคนขอรับ”