เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 214 พบหนิงเฟิง
แรกได้ยินเสียงนี้ ช่างดูเด็กและไร้เดียงสายิ่งนัก
สวีชิงโจวก้มมองลงไป ก็เห็นเด็กชายตัวน้อยยืนอยู่หน้าชายคาประตู กำลังดูดนิ้วโป้งมือขวา พลางเงยหน้าเล็กๆ ขึ้นมา แววตากลมใสแฝงความซื่อบื้ออยู่นิดๆ
คำว่าท่านลุงรูปหล่อคำนั้น ชวนให้คนฟังรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจเหลือเกิน
สวีชิงโจวยิ้มออกมา ทอดสายตาอ่อนโยนมองเจ้าตัวเล็ก แล้วพูดปนยิ้มว่า
“เจ้าจะเลี้ยงข้าวข้าเหรอ”
พอเด็กชายได้ยิน ก็ดึงนิ้วโป้งที่กำลังดูดอยู่ออกมา แล้วพูดอย่างใจกว้างไม่ลังเลเลยว่า “ได้สิ เดี๋ยวข้าแบ่งให้ครึ่งชาม”
พูดจบก็ปีนข้ามธรณีประตูเตี้ยๆ เข้ามา ไม่มีความกลัวคนแปลกหน้าเลยสักนิด ซ้ำยังดึงแขนเสื้อของสวีชิงโจว ลากพาเข้าไปข้างใน
“เจ้าตามข้ามาสิ”
นี่คือความหวังดี เป็นความหวังดีที่ไร้เงื่อนไขจากเด็กไร้เดียงสาคนหนึ่ง