ตอนที่ 143 ภาพนั้น

ตอนที่ 143 ภาพนั้น

ท่องไปท่ามกลางขุนเขาสายน้ำ เดินทางไปเรื่อยๆ ปล่อยใจตามสายลม...

ออกเดินทางจากเมืองชิงเฉิง มุ่งหน้าลงใต้ รอนแรมอยู่นานหลายเดือน คิมหันต์ผ่านพ้น สารทฤดูก็ย่างกรายเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

ความเขียวขจีทั่วทั้งขุนเขาถูกแทนที่ด้วยสีสันสดใส เสียงจักจั่นเงียบหาย ใบไม้ก็เริ่มร่วงโรย

หนทางสู่เจียงหนานนั้นไกลเพียงห้าพันลี้ แต่จนถึงบัดนี้กลับเพิ่งเดินมาได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น

ผ่านเมืองมาหกเจ็ดแห่ง พบเจอผู้คนนับไม่ถ้วน ได้เห็นความเป็นไปสารพัดในใต้หล้า มองดูภาพชีวิตมนุษย์ฉากแล้วฉากเล่า

มีทั้งดีและร้ายปะปน บ้างสุข บ้างเศร้า และบ้างก็มีแต่ความทุกข์ระทม

ยิ่งเข้าใกล้เจียงหนานมากขึ้นเท่าไร รอยยิ้มบนใบหน้าขององค์หญิงกลับยิ่งน้อยลงไปทุกที

ตามหลักแล้ว ยิ่งใกล้ถึงเจียงหนานก็ควรจะยิ่งมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ แต่สิ่งที่พวกเขาได้เห็น กลับแตกต่างจากที่คิดไว้ลิบลับ