ตอนที่ 142 เว่ยกั๋วกง

ตอนที่ 142 เว่ยกั๋วกง

“อะไรนะ... เจ้าพูดว่าไง พูดมาอีกรอบสิ”

เว่ยกั๋วกงลุกพรวดขึ้นยืน อารมณ์เดือดพล่านจนพุ่งขึ้นถึงหัว แทบจะตะโกนลั่น

แต่ชายฉกรรจ์ที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่สะทกสะท้าน เล่าเรื่องที่เพิ่งบอกไปซ้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“ข่าวจากคนสอดแนมขอรับ คนที่เราส่งไปหายหมดแล้ว โจวซวีกับจางผิงก็กลับลำไปอยู่ฝั่งนั้น ตอนนี้เข้าไปอยู่ในกลุ่มของพวกเขาเรียบร้อย แผนล้มเหลวแล้วขอรับ”

หนวดเคราขาวโพลนของเว่ยกั๋วกงสั่นระริก ดวงตาสองข้างแดงก่ำ ฝ่ามือทั้งสองที่ค้ำโต๊ะทำงานมีเส้นเลือดสีเขียวปูดโปนขึ้นมา

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เลย คนหนึ่งขั้นแก่นทองตอนต้น อีกคนขั้นแก่นทองตอนปลาย จะแพ้ได้ยังไง แพ้ด้วยอะไรกัน”