ตอนที่ 105 จะเอาเรียบๆ ธรรมดา หรือฝากชื่อไว้ในประวัติศาสตร์

ตอนที่ 105 จะเอาเรียบๆ ธรรมดา หรือฝากชื่อไว้ในประวัติศาสตร์

พอสิ้นเสียง ทั้งสองก็เงียบกันไปพักหนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

สวีชิงโจวไม่ได้วางหมากต่อ ชิวซานก็นิ่งเงียบไปตลอด มีแต่แสงในตาที่วูบวาบเป็นระยะ บอกให้รู้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้ยังไม่จบ

ลมหนาวข้างนอกยังพัดกรรโชกอยู่อย่างนั้น ไฟในเรือนก็ไม่ยอมแพ้ เต้นระบำอยู่กับฟืนจนเงาบนผนังขยับไปมา

แยกความเคลื่อนไหวกับความนิ่งออกจากกันชัดเจน

ในเรือน ซานหวายังไม่ได้นอน แต่แนบหูชิดโคนกำแพงตั้งใจฟัง กลัวจะหลุดคำไหนไปแม้แต่นิดเดียว

คำพูดของสวีชิงโจวดูเหมือนจะจบแล้ว แต่พวกเด็กกลับฟังจนงงไปหมด

ชิงเหยี่ยนทำท่าครุ่นคิด แต่สรุปคือเขาไม่เข้าใจสักคำ อู๋โหยวหายง่วงไปเลย เอามือลูบปลายจมูกเป็นพักๆ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน