กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 3 หอวั่งโหยวแห่งเมืองใต้
“แม่นางจะแก้ทุกข์คิดถึงคนนี้ มีทางเดียวคือลืมความทรงจำช่วงนั้นไปเลย เจ้าอยากลืมเขาไหม” สวีชิงโจวถามกลับ
แม่นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง กัดริมฝีปากด้วยฟันขาวขบ
“ถ้าลืมได้ ข้าก็อยากลืมอยู่แล้ว แต่จะให้ลืมได้ยังไงล่ะ”
สวีชิงโจวขยับจิต ขวดหยกใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในอุ้งมือ
“ข้าบอกว่ารักษาได้ มันก็รักษาได้ บอกว่าลืมได้ ก็ลืมได้”
พูดจบเขาก็วางขวดหยกลงตรงหน้าหลินซวงเอ๋อร์ แล้วพูดต่อ
“ของชิ้นนี้เรียกว่าน้ำลืมทุกข์ ดื่มมันลงไป เรื่องราวสิบห้าปี ความทุกข์ใจที่คิดถึงคนห้าปี จะลืมไปได้หมดจดเลย”
“เขาจะหายไปจากความทรงจำของเจ้าโดยสิ้นเชิง แบบนี้ก็แก้ทุกข์คิดถึงได้แล้ว ถ้าเจ้าคิดดีแล้วก็เอาไปเถอะ”
หลินซวงเอ๋อร์ชะงักไปอีกที มองขวดหยกด้วยสายตาที่ลังเล