ตอนที่ 2 คำสัญญาที่ริมธารยากลืมเลือน ซินแสช่วยข้าด้วย

ตอนที่ 2 คำสัญญาที่ริมธารยากลืมเลือน ซินแสช่วยข้าด้วย

พอมองใบหน้าสะสวยของแม่นางคนงาม ดวงตากลมโตคู่นั้นก็เต็มไปด้วยความทุกข์ระทม

สวีชิงโจวรู้สึกได้ทันทีว่าสายลมฤดูใบไม้ร่วงนี้ ช่างแฝงความเศร้าหมองเพิ่มขึ้นอีกสายหนึ่ง

“โรคาในใต้หล้ามีสามพันชนิด มีเพียงโรคคิดถึงคะนึงหาเท่านั้นที่ไร้ยารักษา”

แม่นางได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ มือเรียวงามที่ถือร่มกระดาษน้ำมันสั่นไหวโดยไม่รู้ตัว

“เป็นอย่างที่คิด โรคคิดถึงคะนึงหานี้รักษาไม่หายจริงหรือ เช่นนั้นก็ไม่รบกวนท่านปรมาจารย์แล้ว”

แม่นางพูดพลางทำท่าจะหันหลังเดินจากไป สวีชิงโจวจึงรีบเรียกไว้

“แม่นางอย่าเพิ่งรีบร้อน แม้ข้าจะแก้ความทุกข์จากความคะนึงหาในโลกนี้ไม่ได้ แต่โรคคิดถึงของแม่นาง ข้ามีวิธีรักษา”

คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นเล็กน้อย

“ข้าไม่เข้าใจที่ท่านปรมาจารย์พูดเจ้าค่ะ?”