กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 ลงมือ
เลียริมฝีปากเบา ๆ หรี่ตามองไปทางไป๋เยาเยา ไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดอะไรอยู่
ลุกขึ้นอย่างว่องไว กดกระดิ่งบนโต๊ะหนึ่งครั้ง ยังมีท่าทีอ่อนแรงเหลืออยู่อีกหรือ
ไม่นานนัก ก็มีคนเดินเข้ามาหลายคน
ชายผู้นำเอ่ยขึ้นว่า “ฝ่าบาทธิดาเทพ ผู้หญิงคนเมื่อครู่...”
เด็กหญิงสั่งว่า “ปล่อยให้เธอหนีออกไปได้อย่างราบรื่นก่อน เธอยังมีพวกพ้องตามมาด้วย หากหายตัวไปโดยไร้สาเหตุกลับจะทำให้คนอื่นสนใจ รอให้พวกเขามากันครบทุกคนก่อน แล้วค่อยกวาดล้างในคราวเดียว”
“รับทราบ!”
......
หลังจากออกมา ไป๋เยาเยาก็เก็บรอยยิ้มบนใบหน้าลงเช่นกัน เด็กน้อยคนนี้ฝีมือการแสดงพอใช้ได้อยู่ แต่เทียบกับตัวเองแล้วยังห่างไกลนัก