กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 เด็กหญิงตัวน้อย
เพ่ยฉีรับรู้ถึงใจของเขา รีบดึงไป๋เยาเยาออกมาทันที
“พี่เยา เวลาจับได้เหมาะสุด ๆ เลย เขาคิดในใจซ้ำ ๆ ว่าพอเลยสองทุ่มไปแล้ว แผนการสร้างเทพก็จะสำเร็จ!”
ไป๋เยาเยามองดูเวลา เหลืออีกสี่ถึงห้าชั่วโมง น่าจะทัน ดังนั้นจึงให้คนอื่น ๆ ของอันเย่เล่นกับเขาต่อ ส่วนตัวเองออกจากมิติไปโดยตรง ตั้งใจจะลงไปใต้ดินดูสักหน่อย
หินยักษ์สองก้อนยังอยู่ในสภาพเปิด ไป๋เยาเยาเข้าไปแล้วพบว่ามีรอยฝ่ามือเว้าลงไปสองรอยจริง ๆ ด้วย