ตอนที่ 0006

“ไช่ซูซู จงนำบทกวีของเว่ยเหอออกมาเสีย” ฮ่องเต้ทอดพระเนตรไปยังไช่ซูซูแล้วตรัสขึ้น

ไช่ซูซูถึงกับงุนงงไปทั้งร่าง เว่ยเหอแต่งบทกวีเป็นจริง ๆ หรือ! แต่งบทกวีเป็นก็ช่างเถอะ ทว่าบทกวีที่เว่ยเหอแต่งมาตกอยู่ในมือตนตั้งแต่เมื่อใดกัน

“ฝ่าบาท ข้าพระองค์ถูกใส่ร้ายพ่ะย่ะค่ะ ข้าพระองค์มิได้เอาบทกวีของเว่ยเหอไปเลยพ่ะย่ะค่ะ!” เวลานี้ไช่ซูซูไม่สนใจแล้วว่าจะคุกเข่าได้หรือไม่ เหยียดขาข้างหนึ่งตรง แล้วคุกเข่าลงบนพื้นด้วยท่าทางที่ผิดธรรมชาติอย่างยิ่ง

“เหลวไหล ก่อนที่ข้าจะเมา จำได้อย่างชัดเจนว่าเขียนบทกวีลงบนกระดาษ เพื่อป้องกันมิให้ผู้ใดสวมรอย ยังได้ลงนามและประทับลายนิ้วมือเอาไว้ด้วย! เหมือนกับชื่อและลายนิ้วมือบนสัญญากู้ยืมเงินฉบับนี้ไม่มีผิดเพี้ยน” เว่ยเหอกล่าวพลางถือสัญญากู้ยืมเงินในมือ