ตอนที่ 0003

“ไอ้สารเลว คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!”

ครั้นกลับถึงบ้าน เว่ยเหอก็ถูกพาตัวมาอยู่เบื้องหน้าเว่ยอู๋ตี้ทันที

“ท่านปู่ ข้ามิได้ทำสิ่งใดผิดเสียหน่อย เหตุใดต้องลงโทษข้าด้วยเล่า?” เว่ยเหอกล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจเปี่ยมเหตุผล

“เจ้าทุบตีคนอื่นแล้วยังมีหน้ามาพูดว่ามีเหตุผลอีกรึ? คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!” เว่ยอู๋ตี้ตวาดลั่นด้วยความเดือดดาลอีกครา

ทว่าเว่ยเหอกลับตอบไปว่า “ไอ้แซ่ไช่มันอ้าปากพูดพล่อย ๆ ว่าข้าติดหนี้มันหนึ่งแสนตำลึงเงิน ความรู้ของมันสูงกว่าข้า ข้าเถียงสู้มันไม่ได้ ก็จำต้องลงไม้ลงมือสิขอรับ! ท่านปู่มิใช่สั่งสอนข้าอยู่บ่อยครั้งหรอกรึ ว่าอย่าไปเสียเวลาหาเหตุผลกับพวกบัณฑิตยากจนพรรค์นั้นน่ะ?”

วาจานี้ทำเอาเว่ยอู๋ตี้ถึงกับอึ้งไป บุตรหลานของตระกูลทหาร สภาพแวดล้อมการเลี้ยงดูย่อมเป็นเช่นนั้น มิได้มีเล่ห์เหลี่ยมคดเคี้ยวอันใด