เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70
ช่วงนี้เซิ่งม่านพยายามเอาใจเนี่ยจี้ชิงอยู่ตลอด เธอต้องทำให้เนี่ยจี้ชิงรักและเอ็นดูเธออย่างเหนียวแน่นให้ได้ เพราะนั่นจะเป็นหลักประกันที่ดีที่สุดสำหรับตัวเธอเอง
แต่สิ่งที่ทำให้เซิ่งม่านกลุ้มใจก็คือ ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ปฏิกิริยาของเนี่ยจี้ชิงก็ยังคงเรียบเฉย
เซิ่งม่านครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนตัดสินใจตุ๋นซุปไก่ให้เนี่ยจี้ชิงสักชาม
เซิ่งม่านไปที่บ้านตระกูลเซิ่ง แล้ววางซุปไก่ลงตรงหน้าเนี่ยจี้ชิงด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“แม่คะ หนูตุ๋นซุปไก่มาให้แม่ลองชิมดูค่ะ ว่าถูกปากหรือเปล่า”
เซิ่งม่านยังยื่นมือไปตรงหน้าเนี่ยจี้ชิง พลางพูดอย่างน้อยใจว่า “ตอนตุ๋นซุปไก่ หนูเผลอทำมีดบาดมือด้วยค่ะ”
แน่นอนว่าซุปไก่ไม่ได้ทำโดยเซิ่งม่านเอง เธอเพียงสั่งให้พ่อครัวเป็นคนทำ ส่วนแผลที่มือก็เกิดจากอุบัติเหตุพอดี จึงนำมาใช้เรียกคะแนนสงสารได้อย่างเหมาะเจาะ
เมื่อเนี่ยจี้ชิงเห็นบาดแผลบนมือของเซิ่งม่าน ในใจก็กลับไม่มีความรู้สึกใด ๆ
หากเป็นเมื่อก่อน ถ้าเซิ่งม่านได้รับบาดเจ็บ เธอคงเป็นห่วงมากอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เมื่อเห็นเซิ่งม่านบาดเจ็บ เธอกลับไม่รู้สึกหวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย