เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42
เย่จือชะงักไปเล็กน้อย คำพูดของกู้เหรินทำให้เธอฉุกคิดขึ้นมา
ที่เธอทำสัญญากับกู้เหริน ก็เพื่อช่วยเขาใช้เงินแก้เคราะห์ ช่วงที่ผ่านมา ทั้งสองคนต่างยุ่งอยู่กับงาน เธอเข้าร่วมรายการวาไรตี้หลายรายการ ทั้งยังไปร่วมงานต่าง ๆ อีกมากมาย
ตั้งแต่เมื่อไรกันที่เธอลืมเรื่องสำคัญที่สุดไปเสียได้?
เป็นเพราะได้อยู่ข้างกู้เหรินอย่างสบายใจมากเกินไปหรือเปล่า?
เย่จือไม่กล้าคิดต่อ เธอสัมผัสได้ว่าคำถามนั้นวนเวียนอยู่ในหัว ราวกับกำลังเรียกร้องคำตอบจากเธออย่างไม่หยุดหย่อน
เย่จือรีบเอ่ยขึ้น เห็นด้วยกับคำพูดของกู้เหรินว่า “ใช่ ช่วงนี้ยุ่งมากจริง ๆ”
“งั้นวันนี้คุณก็พักผ่อนให้เต็มที่” กู้เหรินค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ก่อนตัดสินใจเรื่องหนึ่ง “พรุ่งนี้ตอนกลางคืน ผมจะพาคุณไปใช้เงิน”
น้ำเสียงของกู้เหรินฟังดูสบาย ๆ แต่กลับแฝงความหนักแน่นที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
เย่จือเงยหน้าขึ้นมองเสื้อเชิ้ตสีขาวของกู้เหริน แผ่นหลังสูงโปร่งของเขาแผ่กลิ่นอายเย็นชาออกมา