เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41
เมื่อเย่จือกับกู้เหรินเดินทางมาถึงสถานที่ทำภารกิจถัดไป ก็เห็นซ่งเลี่ยยืนอยู่ตรงกลาง ด้านหน้าเขาไม่ไกลมีผนังที่เต็มไปด้วยลูกโป่ง
ซ่งเลี่ยถือปืนเล็งไปยังลูกโป่ง แต่สีหน้าของเขาดูไม่ค่อยดีนัก ส่วนเซิ่งม่านยืนมองอยู่ด้านหลัง สีหน้าของเธอก็ย่ำแย่ไม่ต่างกัน ดูเหมือนว่าการแข่งขันจะไม่ราบรื่นเท่าไร
เย่จือกับกู้เหรินเข้าไปสอบถามกติกาของภารกิจ
บนผนังมีไมโครโฟนติดตั้งอยู่ตามตำแหน่งทั้งสี่ทิศ เมื่อถึงเวลา ไมโครโฟนตัวใดตัวหนึ่งจะส่งเสียงของคู่หูคนหนึ่งออกมา ผู้เข้าแข่งขันต้องฟังทิศทางที่เสียงดังขึ้น แล้วใช้ปืนยิงลูกโป่งในตำแหน่งนั้น
แต่สิ่งสำคัญคือ ผู้เข้าแข่งขันต้องปิดตาเอาไว้ แล้วอาศัยเพียงเสียงเพื่อแยกแยะทิศทางเท่านั้น
นอกจากนี้ รอบไมโครโฟนทั้งสี่ตำแหน่งยังมีลูกโป่งจำนวนมาก ในบรรดาลูกโป่งเหล่านั้น มีเพียงสามลูกที่เป็นสีน้ำเงิน ผู้เข้าแข่งขันต้องยิงให้โดนลูกโป่งสีน้ำเงินเท่านั้น หากยิงโดนลูกอื่นก็ถือว่าภารกิจล้มเหลว
ต้องปิดตาแล้วยิงลูกโป่งเป้าหมายทั้งสี่ตำแหน่งให้โดนภายในเวลาที่กำหนด จึงจะถือว่าทำภารกิจสำเร็จ
เจ้าหน้าที่พูดขึ้นว่า “ซ่งเลี่ยกับคู่หูลองไปแล้วสองครั้ง แต่ยังทำภารกิจไม่สำเร็จเลยครับ” ซ่งเลี่ยถึงขั้นยิงไม่โดนลูกโป่งแม้แต่ลูกเดียว
เย่จือหันไปมองกู้เหริน “ภารกิจนี้ยากอยู่เหมือนกันนะ”