เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28
หลังจากเลือกชุดราตรีเสร็จ เย่จือกับกู้เหรินก็ออกจากร้านเสื้อผ้าชั้นสูง
กู้เหรินก้าวขายาว ๆ เดินตรงไปยังรถ เขาเดินเร็วกว่าเย่จืออยู่หลายก้าว จึงช่วยเปิดประตูรถให้เธอ
มือของกู้เหรินวางพาดอยู่เหนือกรอบประตูรถอย่างสบาย ๆ เมื่อมองจากระยะไกลจะเห็นว่ารูปร่างของเขาสูงโปร่ง แม้จะเป็นเพียงท่าทางง่าย ๆ อย่างการเปิดประตูรถ แต่เมื่ออยู่บนตัวเขากลับดูสง่างามเป็นพิเศษ
“เย่จือ วันนี้เรายังมีธุระอย่างอื่นอีก”
เย่จือเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปนั่งบนเบาะข้างคนขับ เธอเงยหน้ามองกู้เหรินเล็กน้อย น้ำเสียงเจือความสงสัย
“เรายังต้องไปไหนอีกเหรอ?”
กู้เหรินโน้มตัวลง สายตาก้มมองเย่จือ เขาไม่ได้บอกตรง ๆ กลับจงใจเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ให้เธออยากรู้อยากเห็นเล่น
“ไปถึงแล้วคุณก็รู้เอง”
กู้เหรินปิดประตูรถ ก่อนจะเดินอ้อมไปอีกฝั่งแล้วขึ้นนั่งประจำที่คนขับ ไม่นานรถก็เคลื่อนตัวออกไป