เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27
กู้เหรินมองเย่จือแล้วถามว่า “คุณคิดว่าชุดราตรีของที่นี่เป็นยังไงบ้างครับ?”
เย่จือมองไปรอบ ๆ ก่อนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “สวยมากค่ะ” ชุดราตรีแต่ละชุดที่นี่ล้วนมีดีไซน์โดดเด่นไม่เหมือนใคร
กู้เหรินเดินไปข้างหน้าพร้อมกับเย่จือ ระหว่างที่เดินชมชุดต่าง ๆ เธอก็ถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจว่า “ทำไมคุณถึงเลือกร้านนี้คะ?”
กู้เหรินเหลือบมองเย่จือ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเนิบช้า “ดีไซเนอร์ของแบรนด์นี้เป็นเพื่อนกับแม่ผมครับ”
เย่จือพยักหน้า แบบนี้ต่อให้มีคนรู้ว่าพวกเขามาเลือกชุดราตรีด้วยกัน เรื่องนี้ก็จะไม่แพร่ออกไป
กู้เหรินกล่าวต่อว่า “แบรนด์นี้ไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังมากนักในบรรดาแบรนด์ชุดราตรีสั่งตัดพิเศษ แต่มีการออกแบบที่โดดเด่น ผมคิดว่าชุดของที่นี่เหมาะกับคุณมาก”
กู้เหรินถามว่า “ตอนคุณได้รับคำเชิญให้ไปเดินพรมแดง ผู้กำกับได้พูดอะไรกับคุณบ้างไหมครับ?”
เย่จือตอบว่า “เขาบอกว่าอย่าแย่งซีนคนอื่นค่ะ”
กู้เหรินคิดอย่างรอบคอบ “ชุดราตรีบางชุดของที่นี่มีราคาแสนกว่าหยวน ถ้าคุณใส่ชุดระดับนี้ไป ก็คงไม่ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากนัก”