กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 202 นายหมายความว่ารักษาได้หมดเลยเหรอ?
"คุณเชื่อใจผมไหมครับ"
"ได้โปรดเชื่อใจผมเถอะครับ"
สวีชานจ้องมองดวงตาอันดื้อดึงคู่นั้น มันเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้น บริสุทธิ์ และจริงใจ บางทีในที่ที่เขาไม่อาจมองเห็น เด็กหนุ่มคนนี้อาจเติบโตขึ้นแล้ว
"เธอนี่มัน... เฮ้อ"
ในชั่วพริบตานั้น เขากลับรู้สึกปล่อยวางได้อย่างกะทันหัน
บางทีเขาคงแก่แล้วจริงๆ ถึงได้กลายมาเป็นฝ่ายให้รุ่นน้องต้องเป็นห่วง ช่างยิ่งอยู่ยิ่งถอยหลังลงคลองแท้ๆ
สวีชานก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วตบไหล่อีกฝ่ายเบาๆ
"ไปกันเถอะ เรื่องนี้เดิมทีก็ควรบอกพวกเธออยู่แล้ว"
...