กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 147
พอเดินพ้นทางออกมาจริงๆ แล้วเห็นหวงปั๋วฮั่นยืนพิงรถแท็กซี่สูบบุหรี่อยู่ริมถนน เขาก็อดขำไม่ได้
"รอนานยัง"
"ไม่นาน" พูดจบหวงปั๋วฮั่นก็เปิดประตูรถให้
"จะไปกินข้าวก่อนหรือกลับบริษัทเลย"
"กินข้าว!"
"จัดไป!! นั่งให้ดีล่ะ! ไปกันเล้ย—"
แรงกดหลังติดเบาะอันคุ้นเคยทำให้ซ่งเจียงต้องรีบคว้าที่จับข้างตัวไว้แน่น "เหล่าหวง! ทำไมฉันรู้สึกว่าเร็วได้แค่นี้เองวะ!"
?
หวงปั๋วฮั่นหัวเราะ