บทที่ 146 เดินทางกลับประเทศ

บทที่ 146 เดินทางกลับประเทศ

"ฟังฉันนะ"

สายตาอันสุขุมและแน่วแน่กวาดมองไปทั่วทั้งบริเวณ ราวกับส่งผ่านพลังสายหนึ่งเข้าสู่หัวใจของทุกคน

"ฟู่—" ชาเต๋อสูดหายใจเข้าลึก เขากุมหน้าอกไว้ สายตาสะท้อนเพียงภาพของชายหนุ่มตรงหน้าเท่านั้น

ตึก ตึก ตึก...

"ฉันรู้ว่าพวกเธอส่วนใหญ่ไม่เคยได้รับการศึกษาอย่างเป็นทางการ อาจจะเคยเรียนที่โบสถ์หรือโรงเรียนรัฐใกล้ๆ แค่ไม่กี่ปี"

"แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ ฉันไม่ได้เรียกร้องให้พวกเธอต้องทำทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบ!"

"อีกสามวัน ศาสตราจารย์ที่ฉันจ้างมาจะมาสอนที่นี่เป็นเวลาสามเดือน พวกเธอในตอนนี้อาจจะเป็นพวกไร้เดียงสาทางธุรกิจ หรือกระทั่งคิดเลขยังไม่คล่องด้วยซ้ำ!" เขาหยุดชั่วครู่ "แต่ในอนาคต ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป!"

"ฟู่—"