บทที่ 130 ผมเอง

บทที่ 130 ผมเอง

พอได้ยินคำนี้ เผยกังเจี๋ยก็รู้สึกพอใจในตัวซ่งเจียงขึ้นมาบ้างเล็กน้อย

เจ้าหนุ่มคนนี้ พูดจาตรงไปตรงมาดี!

ไม่เหมือนคนแซ่สวีที่พูดจาเวิ่นเว้อยืดยาด

"ตรงนี้ยกให้ฉันจัดการเถอะ นายกลับไปทำงานของตัวเองได้แล้ว"

"ได้ครับ"

ซ่งเจียงตอบรับอย่างเด็ดขาดโดยไม่ลังเลเลยสักนิด "ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนผู้เฒ่าเผยด้วยนะครับ"

เผยกังเจี๋ยพยักหน้า พลางจัดเสื้อผ้าที่เพิ่งผ่านการฆ่าเชื้อให้เรียบร้อยแล้วผลักประตูเดินตรงเข้าไป

ได้ยินเพียงเสียงประตูดังกริ๊ก

โหยวเหยาที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นเงยหน้าขึ้นมอง