กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 468 สินเชื่อดักหลุมพราง
เหงื่อไหลเป็นสายบนศีรษะล้านของถานจื่อเหา “คุณหลี่ ผมไม่เข้าใจว่าคุณหมายความว่าอย่างไร หนี้ก้อนนี้ของตระกูลเย่ ผมเห็นแก่หน้าหัวหน้าฝ่ายเฉินจึงยอมยกเลิกให้ได้ แต่ที่คุณบอกให้ผมชดใช้เงินให้เย่เจิ้งผิง ผมไม่เข้าใจจริง ๆ ว่ามันเรื่องอะไรกันแน่ครับ”
เย่ปิงหลิงเองก็เริ่มสับสนเช่นกัน
หลี่รุ่ยกำลังพูดเรื่องอะไรกัน?
ไม่ใช่ว่าพ่อของฉันติดหนี้ทั้งต้นทั้งดอกต่อบริษัทสินเชื่อลี่เจี๋ยอยู่สามสิบเจ็ดล้านหยวนหรอกหรือ แล้วทำไมบริษัทสินเชื่อลี่เจี๋ยถึงยังต้องชดใช้เงินให้พ่อของฉันอีก?
หลี่รุ่ยจ้องเขม็งไปยังถานจื่อเหา “เถ้าแก่ถาน ต้องให้ฉันพูดให้กระจ่างกว่านี้ไหม?”
สีหน้าของถานจื่อเหายิ่งซีดลง “ถ้าพูดให้ชัดเจนก็คงดีครับ”