กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 411 ฉันอดใจไม่ไหว
เถาหยวนหยวนถูกหลี่รุ่ยกอดรัดแน่น ดิ้นขัดขืนอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง “ปล่อยฉันนะ เจ้าคนลามก นายเห็นหมดทุกอย่างแล้วใช่ไหม!”
ยิ่งเธอดิ้น หลี่รุ่ยกลับยิ่งรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจ ในที่สุดก็เข้าใจความรู้สึกของพวกตัวร้ายในละครโทรทัศน์เสียที เขารีบพูด “เธออย่าดิ้นสิ... เบียดจนฉันอึดอัดไปหมดแล้ว!”
“ฉันไปเบียดโดนอะไรของนาย...” เถาหยวนหยวนพูดได้ครึ่งประโยคก็เพิ่งรู้ตัว ร่างพลันแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับอีกแม้แต่น้อย
หลี่รุ่ยจึงค่อย ๆ คลายอ้อมแขนออกพลางเอ่ย “ใจเย็น ๆ กันก่อน ไม่อย่างนั้นคืนนี้คงทรมานกันแน่”
“แล้วเรื่องที่นายแอบดูฉันจะว่ายังไงล่ะ?” เถาหยวนหยวนแค้นเคือง “ได้เปรียบแล้วยังจะมาทำเป็นปากดีอีก!”