บทที่ 394 หิมะแรก

บทที่ 394 หิมะแรก

จู่อวี๋ชิ่งอ้าปากค้าง นึกไม่ถึงเลยว่าตนเองเพียงพูดแซวลอย ๆ ไม่กี่คำ เป้าหมายที่ถูกพาดพิงกลับนั่งอยู่ข้างกายแท้ ๆ

“ทำไมนายไม่บอกให้เร็วกว่านี้เล่า!” จู่อวี๋ชิ่งทั้งขำทั้งขันไม่ออก “จะให้เอาหน้าแก่ ๆ ของฉันไปมุดไว้ที่ไหนกัน!”

หม่าเซ่าเทียนหัวเราะฮ่า ๆ พลางเอ่ยว่า “เหล่าจู่เอ๋ยเหล่าจู่ ปากของคุณนี่ต้องมีประตูไว้คอยปิดเสียบ้างแล้ว ถ้าตอนนั้นไม่ใช่เพราะคุณปากไม่มีหูรูด กล้าพูดไปหมดทุกเรื่อง ก็คงไม่ถึงขั้นถูกไล่จากพิพิธภัณฑ์พระราชวังกลับมาไห่โจวหรอก!”

จู่อวี๋ชิ่งเอ่ยอย่างขัดใจว่า “อย่ารื้อฟื้นเรื่องในอดีตขึ้นมาเลย... หลี่รุ่ย ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ฉันไม่รู้เลยว่านายเป็นคนรื้อฟื้นเรื่องหุ้นศิลปะขึ้นมาใหม่ แต่ว่า ฉันไม่ค่อยเชื่อมั่นในโครงการนี้จริง ๆ นะ นายควรระมัดระวังให้รอบคอบที่สุดจะดีกว่า”