บทที่ 386 แพ้แอลกอฮอล์

บทที่ 386 แพ้แอลกอฮอล์

คนแซ่ไป๋นี่ดื่มเก่งกันทุกคนหรืออย่างไร?

หลี่รุ่ยยืนมองไป๋จื่อผิงเปิดเบียร์หนึ่งขวด อ้างว่ากระหายน้ำแล้วยกกระดกอึก ๆ กรอกลงท้องภายในเวลาสิบกว่าวินาทีจนเกลี้ยงไม่เหลือสักหยด

คอแข็งแค่ไหนยังไม่รู้ แต่กระเพาะรับไหวแน่นอน

พอเห็นหลี่รุ่ยเอาแต่ยืนมองตนเองตาค้าง ไป๋จื่อผิงก็เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “นายยังมัวยืนเหม่ออะไรอยู่ ดื่มสิ หรือจะรอให้ฉันรินเหล้าให้หรือไง?”

เหอเฉ่าเฉ่าลนลานคิดจะเอ่ยห้ามปราม แต่ถูกหลี่รุ่ยตวัดสายตาปรามจนต้องถอยกลับไป

ภาพตรงหน้าทำให้เขานึกย้อนไปถึงช่วงเวลาสมัยเรียนมหาวิทยาลัย คนสี่คนในหอพักเดียวกันก็มักจะวิ่งมาที่ตลาดกลางคืนเพื่อดื่มเหล้าคุยโวโอ้อวดกันแบบนี้เป็นประจำ