บทที่ 385 ตลาดกลางคืนซือต้า

บทที่ 385 ตลาดกลางคืนซือต้า

หลี่รุ่ยอดขบขันไม่ได้

ช่างเป็นเด็กสาวที่ไร้เดียงสาเสียจริง

เธอเป็นแค่เลขานุการ ริจะเลี้ยงข้าวนายจ้างเนี่ยนะ?

ในแวดวงการทำงานมีใครเขาทำแบบนี้กันบ้าง?

ทว่าพอคิดอีกที เขาก็ไม่ได้เจอผู้หญิงที่ใสซื่อขนาดนี้มานานมากแล้ว เธอราวกับกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง แทบไม่ประสีประสาต่อโลกเลย

เมื่อเหอเฉ่าเฉ่าเห็นหลี่รุ่ยไม่ตอบคำถามอยู่หลายวินาที ก็ตระหนักถึงความผลีผลามของตนเองขึ้นมาได้ ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อพลางเอ่ยว่า “ขอโทษค่ะเถ้าแก่ ฉัน...ฉันบุ่มบ่ามเกินไปใช่ไหมคะ?”

หลี่รุ่ยพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “บุ่มบ่ามไปหน่อยจริง ๆ นั่นแหละ”

สีหน้าของเหอเฉ่าเฉ่าพลันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “ขอโทษค่ะ ขอโทษจริง ๆ ค่ะ!”