บทที่ 372 มีตำหนิเล็กน้อย

บทที่ 372 มีตำหนิเล็กน้อย

พอเพลงวัยเด็กเล่นจบ ทุกคนก็มองไปทางหลี่รุ่ย เขาเป็นทั้งเถ้าแก่และผู้แต่งเนื้อร้องกับทำนอง ความเห็นของเขาจึงสำคัญมาก

หลี่รุ่ยเปรียบเทียบวิธีถ่ายทอดของเพลงฉบับชาติก่อนกับฉบับชาตินี้อย่างละเอียด รู้สึกว่าวิธีร้องของว่านเชี่ยนโปร่งลอยกว่าเล็กน้อย ฟังเผิน ๆ เหมือนอารมณ์จะเบาลง แต่ถ้ามองจากภาพรวมทั้งอัลบั้ม โดยเฉพาะเมื่อฟังจนจบทั้งชุดแล้วกลับมาฟังเพลงนี้อีกครั้ง อรรถรสจะต้องแตกต่างออกไปอย่างมากแน่นอน!

"ฟังเพลงต่อ ๆ ไปก่อนก็ได้ แล้วค่อยออกความเห็นพร้อมกันตอนท้าย" หลี่รุ่ยกล่าว

ไช่ฉุนก็พูดว่า "งั้นเปิดให้จบทั้งหมดก่อนค่อยคุยกัน วิศวกรเสียง เปิดต่อเลย"

เพลงที่สองคือ วัยเยาว์