ตอนที่ 156 บรรลุสัญญารับซื้อหมูและการผลิตเต็มกำลัง

เลขาฯ อู่ไม่ทำให้อวี๋ซือหยาต้องรอนานอย่างที่คิด ผ่านไปสามวันก็ให้คำตอบกลับมา ทางเมืองตกลงแล้ว ทว่าต้องเซ็นสัญญาข้อตกลงกันก่อน เพื่อเป็นหลักประกันให้แก่สมาชิกของสหกรณ์การเลี้ยงหมู

เมื่ออวี๋ซือหยาได้ยินข้อเรียกร้องนี้ ก็แสร้งทำเป็นลำบากใจ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงค่อยตกลง

พวกเลขาฯ อู่ไม่กล้าก้าวเท้ายาวเกินไป ก็แค่กลัวว่าจะไม่มีใครมารองรับความเสี่ยงไม่ใช่หรือไง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฝ่ายเธอก็พร้อมจะเป็นผู้รับความเสี่ยงนั้นเอง เมืองเฟิงหนิงจะเลี้ยงหมูได้มากเท่าไร ทางเธอก็รับซื้อทั้งหมด มีลายลักษณ์อักษรเป็นขาวดำชัดเจน ทุกฝ่ายก็สบายใจ หากวันหน้ามีข้อพิพาทขัดแย้งก็ยังมีหลักฐานอ้างอิง ถือเป็นเรื่องดีสำหรับทั้งสองฝ่าย

พอถึงช่วงสุดสัปดาห์ อวี๋ซือหยาก็พาจางเจี้ยนอิงเดินทางไปยังเมืองเฟิงหนิงด้วยตัวเอง ทั้งสองฝ่ายปรึกษาหารือและยืนยันรายละเอียดต่าง ๆ อย่างถี่ถ้วน โต้เถียงกันอยู่ค่อนวัน ในที่สุดก็เซ็นสัญญาข้อตกลงกันจนเสร็จสิ้น

เลขาฯ อู่เดินออกมาส่งอวี๋ซือหยาด้วยตัวเอง "ผู้จัดการใหญ่อวี๋ ต่อไปนี้ก็ต้องฝากสหกรณ์การเลี้ยงหมูของพวกเราด้วยนะครับ"

สีหน้าของอวี๋ซือหยายังคงบึ้งตึงอยู่บ้าง "เลขาฯ อู่พูดเกินไปแล้ว รถมาแล้วล่ะ ส่งแค่นี้ก็พอ ลาก่อนค่ะ"

เลขาฯ อู่ยิ้มอย่างจนใจ พยักหน้ารับแล้วมองส่งพวกเธอขึ้นรถ