ตอนที่ 101 แผนการพลิกผัน เลขาฯ เฉียนโดนหัวหน้าเจี่ยงตำหนิ

ณ คอมมูนตงเฟิง เลขาฯ เฉียนเอามือไพล่หลังเดินเข้ามา

เขาไม่ได้มาที่คอมมูนหลายวันแล้ว เพราะช่วงก่อนหน้านี้โดนรุมซ้อม แม้กระดูกกระเดี้ยวจะไม่หัก แต่ก็หน้าตาบวมปูดเขียวช้ำไปหมด ตัวเขาก็อายุปูนนี้แล้ว เสียหน้าขนาดนั้นไม่ได้ จึงย่อมกระดากอายเกินกว่าจะก้าวเท้าออกจากบ้าน

จนกระทั่งรอยฟกช้ำบนใบหน้าจางหายไปหมดแล้วนั่นแหละ เขาถึงได้มาทำงานที่คอมมูน

พอนั่งลง เขาก็กระดิกขาถามเลขาฯ "ได้ยินว่าอวี๋ซือหยากลับมาแล้วเหรอ"

เลขาฯ ชงชาให้เขาพลางพยักหน้า "ใช่ครับ กลับมาได้สองสามวันแล้ว"

"ฮึ หล่อนไม่ได้โทรมาหาฉันเลยเรอะ" เลขาฯ เฉียนรู้สึกหงุดหงิดใจเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรเสียเขาก็นับเป็นผู้อาวุโสกว่าอวี๋ซือหยาไม่ใช่หรือ โดนซ้อมอยู่หน้าประตูฟาร์มเพาะเลี้ยงของพวกหล่อนแท้ๆ หล่อนกลับไม่ถามไถ่สักคำ ไม่คิดจะแสดงความห่วงใยหน่อยหรือไง

เลขาฯ ทำงานมาหลายปี ย่อมรู้นิสัยใจคอของเลขาฯ เฉียนดี จึงพูดประนีประนอมอย่างนุ่มนวลว่า "เธออาจจะกำลังยุ่งอยู่ก็ได้ครับ ได้ยินว่าตั้งใจกลับมาจัดการเรื่องของน้องสาวโดยเฉพาะ รอให้จัดการเสร็จเรียบร้อยก็น่าจะโทรมาแหละครับ ยังไงคอมมูนเราสองแห่งก็ร่วมมือกันเป็นเจ้าแรก"

เลขาฯ เฉียนฟังแล้วรู้สึกสบายใจขึ้นมาก จึงฮึดฮัดออกมาคำหนึ่ง "ค่อยฟังเข้าท่าหน่อย หล่อนโทรมาก็ไม่ต้องรีบนะ บอกไปว่าฉันติดประชุม ให้หล่อนรอสักพักค่อยโทรมาใหม่... ไม่สิ บอกหล่อนไปว่าอีกห้านาทีฉันก็เสร็จแล้ว ให้หล่อนอย่าเพิ่งวางสาย"

เลขาฯ กลั้นขำพลางตอบรับคำสั่ง