ตอนที่ 88 ยอดขายทะลุเป้าจนผู้อำนวยการถังยอมเปิดใจ

การนำสองเส้นทางออกมาทำเป็นโครงการนำร่องไม่ใช่เรื่องยากสำหรับสำนักการรถไฟเลย จัดการได้ง่ายมาก ประกอบกับบรรดาพนักงานข้างล่างต่างก็สนับสนุนแผนงานนี้เป็นอย่างยิ่ง ทุกแผนกต่างให้ความร่วมมือกันอย่างกระตือรือร้น เพียงไม่กี่วันต่อมา แผนการก็ได้รับอนุมัติลงมา

ทว่ารถไฟสองขบวนที่กำหนดไว้ไม่ใช่เส้นทางยอดนิยมอะไร เส้นทางหนึ่งมุ่งหน้าลงใต้ อีกเส้นทางหนึ่งมุ่งสู่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ รถไฟทั้งสองขบวนต้องใช้เวลาไปกลับเกือบหนึ่งสัปดาห์ พนักงานขายทั้งสี่คนเป็นสหายฝ่ายพลาธิการของสำนักการรถไฟประจำเมืองเอก เป็นพวกคนหนุ่มสาว วัยยี่สิบถึงสามสิบปีที่ร่างกายแข็งแรงกำยำ

หลังจากทางสำนักการรถไฟจัดการเรียบร้อยแล้ว ทางฝั่งอวี๋ซือหยาก็ส่งติงซุ่นและหลินหงฉีตามประกบไปคนละขบวน เพื่อพาสี่พนักงานขายหน้าใหม่ไปเร่ขายเป็ดชิงเหอบนรถไฟ

เนื่องจากเป็นเพียงการทดลองในวงแคบ เรื่องนี้จึงไม่ได้แจ้งให้คนอื่นทราบ และเริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบเชียบ

แปดวันต่อมา ซึ่งก็คือวันที่สองหลังจากติงซุ่นและหลินหงฉีเดินทางกลับมา อวี๋ซือหยาก็หาเวลาแวะไปที่ร้านสาขาเพื่อสอบถามสถานการณ์

พอไปถึงร้านสาขา อวี๋ซือหยาก็เรียกติงซุ่นกับหลินหงฉีเข้ามาในห้องทำงาน "พวกเธอไปรอบนี้ราบรื่นดีไหม ยอดขายได้เท่าไร"

ติงซุ่นยิ้มแย้มแจ่มใส "ราบรื่นดีครับผู้จัดการอวี๋ ขบวนของผมไปกลับขายได้รวม 5,400 หยวน คุณไม่เห็นหรอกครับว่าสหายจากสำนักการรถไฟสองคนนั้น พอตอนสรุปยอดบัญชีสุดท้ายถึงกับอึ้งตาค้างไปเลย คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าแค่สัปดาห์เดียว พวกเขาสามคนจะทำกำไรได้ตั้งพันกว่าหยวน"