ตอนที่ 86 ติงซุ่นเปิดแผนโปรโมตเป็ดชิงเหอบนรถไฟ

กึกกัก กึกกัก...

รถไฟค่อยๆ แล่นออกจากสถานี ผู้โดยสารที่เพิ่งขึ้นมาใหม่ต่างหอบหิ้วสัมภาระพะรุงพะรังรีบหาที่นั่งของตัวเอง

ติงซุ่นปาดเหงื่อบนหน้าผาก เบียดเสียดผ่านฝูงชนจนในที่สุดก็หาที่นั่งของตนเองพบ เขาตรวจดูตั๋วรถไฟรอบหนึ่ง เมื่อไม่มีปัญหาจึงกอดกระเป๋าลงนั่งอย่างระมัดระวัง

หญิงชราฝั่งตรงข้ามเห็นเขาหน้าแดงก่ำเพราะความร้อน จึงเอ่ยด้วยความหวังดี "พ่อหนุ่ม เอากระเป๋าไปวางไว้ใต้เบาะสิ กอดไว้กับอกแบบนั้นร้อนจะ

ติงซุ่นยิ้มให้เธออย่างเกรงใจ "ยายครับ ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจะกินอะไรหน่อย เพื่อมาต่อคิวขึ้นรถไฟ ผมยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย ท้องร้องจ๊อกๆ แล้วครับ"

พูดพลางเปิดกระเป๋า จงใจเปิดถุงใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยเป็ดชิงเหอให้คนรอบข้างเห็นเต็มตา

ทุกคนมองดู ปัดโถ่เอ๊ย ถุงเบ้อเริ่ม ทั้งหมดเป็นของที่ใส่ซองพลาสติกขนาดเล็ก ล้วนเป็นของกินทั้งนั้น

หญิงชราเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง "พ่อหนุ่ม พกอะไรมาน่ะ ล้วนเป็นของกินเรอะ? เยอะขนาดนี้ กินหมดหรือไงกัน?"

ติงซุ่นฉีกซองพลาสติก หยิบน่องเป็ดชิ้นหนึ่งขึ้นมากัดกินอย่างเอร็ดอร่อย เคี้ยวไปพลางพูดไปพลาง "ใช่ครับ ล้วนเป็นของกินทั้งนั้น เคยได้ยินชื่อเป็ดชิงเหอไหมครับ? ของที่โรงงานเขาทำเก็บได้หลายเดือนเลยนะ ผมมีเพื่อนทำงานอยู่ที่โรงงานนั้นพอดี เลยฝากเขาซื้อมาเพียบ กะจะกินระหว่างทางสักหน่อย ที่เหลือก็เอาไปให้คนที่บ้านลองชิมของอร่อยครับ"