เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
เช้าตรู่ อวี๋ซือหยาเดินออกจากบ้าน หญิงชราหลายคนเห็นเธอเข้าก็ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง "ซือหยา ได้ยินว่าเสิ่นเยวี่ยบ้านพวกเธอฟื้นกลับมาแล้วเหรอ"
คำถามนี้ตามติดมาจนถึงฟาร์มเพาะเลี้ยง บรรดาพนักงานพากันมองเธอราวกับเห็นแพนด้า ใช้สายตาอยากรู้อยากเห็นจ้องมองเธอไม่วางตา
แม้แต่หม่าตงอวิ๋นพอเห็นเธอมาแต่เช้าขนาดนี้ ก็ยังเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ "ผู้จัดการอวี๋ วันนี้ทำไมคุณถึงมาแต่เช้าขนาดนี้ล่ะคะ"
อวี๋ซือหยาปรายตามองอีกฝ่าย "เมื่อก่อนฉันไม่ได้มาเช้าแบบนี้หรือไง"
หม่าตงอวิ๋นถึงกับอึกอักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดอ้อมแอ้ม "กะ...ก็ไม่ใช่ว่าได้ยินว่าคนรักของคุณฟื้นคืนชีพกลับมาหรอกเหรอคะ นึกว่าคุณจะอยู่เป็นเพื่อนคนในครอบครัวนานขึ้นอีกสักหน่อยเสียอีก!" หลังพรากจากกันมานาน ในที่สุดสามีภรรยาก็ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันแท้ๆ ผู้จัดการอวี๋ยังคงบ้างานไม่เปลี่ยน
นั่นมันใช้กับคู่สามีภรรยาที่รักกันดูดดื่มต่างหากล่ะ เธอกับเสิ่นเยวี่ยเพิ่งเคยเจอหน้ากันแค่ครั้งเดียว หม่าตงอวิ๋นยังสืบข่าวมาไม่กระจ่างก็รีบมาสู่รู้ ล้มเหลวสิ้นดี
อวี๋ซือหยาไม่อยากคุยเรื่องส่วนตัวกับผู้ใต้บังคับบัญชา จึงเคาะโต๊ะเตือนสติอีกฝ่าย "ไปตามเยี่ยเหมยมา ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย"
หม่าตงอวิ๋นเห็นสีหน้าเธอเย็นชาลงก็รีบหุบปากทันที นับตั้งแต่สองสามวันก่อนที่อวี๋ซือหยาไล่โจวเจียซิ่งกับหลินเผิงออกอย่างเด็ดขาดและฉับไว หม่าตงอวิ๋นก็เริ่มกลัวเธออยู่บ้าง