ตอนที่ 41 นักข่าวจากหนังสือพิมพ์ประจำมณฑล

เพื่อไม่ให้เมิ่งหลานต้องมาเก้อ วันรุ่งขึ้นอวี๋ซือหยาจึงเอาแต่นั่งอ่านหนังสืออยู่ในบ้านพักรับรองโดยไม่ได้ออกไปไหน มีเพียงตอนเที่ยงที่เดินไปกินมื้อกลางวันที่ร้านอาหารของรัฐฝั่งตรงข้ามเยื้องๆ กัน จากนั้นก็รีบกลับมารอคนที่บ้านพักรับรอง

ตกบ่าย ในที่สุดเมิ่งหลานก็มาถึง ด้านหลังของเธอยังพาหญิงสาวคนหนึ่งที่ถือกล้องถ่ายรูป พันผ้าพันคอสีขาวรอบคอ ตัดผมสั้นประบ่า และแผ่กลิ่นอายปัญญาชนออกมาทั่วทั้งตัวมาด้วย

อวี๋ซือหยาเปิดประตูเชื้อเชิญทั้งสองคนเข้ามาในห้อง พลางรินน้ำให้ทั้งคู่ "ที่นี่ค่อนข้างคับแคบเรียบง่าย ผู้จัดการเมิ่งกับสหายท่านนี้ทำตัวตามสบายนะคะ เชิญนั่งก่อนค่ะ"

เมิ่งหลานดึงหญิงสาวคนนั้นนั่งลงแล้วยิ้มพลางกล่าวว่า "หัวหน้าอวี๋ไม่ต้องเกรงใจพวกเราหรอก เธอก็นั่งเถอะ นี่เพื่อนร่วมชั้นของฉันเองชื่อลู่หมิงฮุ่ย ทำงานอยู่ที่หนังสือพิมพ์ประจำมณฑล เธอได้ยินเรื่องของเธอแล้วสนใจมาก เลยอยากจะมาคุยต่อหน้าสักหน่อย"

อวี๋ซือหยารีบลุกขึ้นยืน ยื่นมือขวาออกไป "สหายลู่ สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้พบนะคะ!"

ลู่หมิงฮุ่ยใช้ดวงตาเรียวงามมองอวี๋ซือหยาด้วยความสนใจอย่างยิ่ง พลางลุกขึ้นจับมือกับอวี๋ซือหยา "หัวหน้าอวี๋ยังสาวมากจริงๆ ค่ะ ถ้าเมิ่งหลานไม่ได้เล่าเรื่องของคุณให้ฉันฟังล่วงหน้า ฉันคงไม่กล้าเชื่อเลย"

อวี๋ซือหยาสัมผัสได้ว่าในคำพูดนี้มีเพียงความอยากรู้อยากเห็นล้วนๆ จึงยิ้มตอบ "หลายคนที่เพิ่งเจอฉันครั้งแรกก็พูดแบบนี้เหมือนกันค่ะ"

คำพูดประโยคนี้ช่วยกลบเกลื่อนคำพูดที่ค่อนข้างเสียมารยาทของลู่หมิงฮุ่ยไปอย่างแนบเนียน