ตอนที่ 24 ข้อเสนอเย้ายวนใจเพื่อการขนส่งลูกเป็ด

เมื่อตกลงเรื่องธุรกิจเป็ดเค็มหมักซอสกับอู่ฉางอันเรียบร้อยแล้ว อวี๋ซือหยาก็เอ่ยถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมา "สหายอู่คะ ทางฟาร์มเลี้ยงสัตว์ของเราเที่ยวนี้ซื้อลูกเป็ดมาสองพันตัว กับตู้ฟักไข่อีกสองเครื่อง ยังต้องรบกวนพวกคุณช่วยขนส่งให้อีกสักเที่ยว ค่ารถพวกเราคิดตามเกณฑ์ของพวกคุณเลยค่ะ แต่คุณก็รู้นี่คะว่าพวกเรามาจากชนบทห่างไกล กระเป๋าเงินแห้งเหือด คุณพอจะช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะว่ามีเที่ยวรถที่ไปทางเดียวกันบ้างหรือเปล่า พวกเราจะได้ช่วยแชร์ค่าเดินทางได้บ้าง"

ของที่ต้องขนส่งคราวนี้มีค่อนข้างเยอะ อีกทั้งในมือก็มีเงินคล่องตัวกว่าแต่ก่อน อวี๋ซือหยาจึงไม่คิดจะไปขอติดรถฟรีจากบริษัทขนส่งอีก การทำแบบนั้นบ่อยๆ มันน่ารำคาญใจ อีกหน่อยพวกเธอยังต้องพึ่งพาบริษัทขนส่งอีกตั้งเยอะ ไม่คุ้มที่จะมางกกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้

ถึงแม้บริษัทขนส่งจะมีหน้าที่รับส่งสินค้าอยู่แล้ว แต่ในยุคสมัยนี้ใครกุมทรัพยากรไว้คนนั้นก็เป็นใหญ่ บริษัทขนส่งไม่ได้มียอดที่ต้องทำ ดังนั้นงานยิบย่อยแถมยังอยู่ไกลปืนเที่ยงแบบนี้ จึงไม่มีใครอยากวิ่งรถเป็นพิเศษจริงๆ

ตัวอู่ฉางอันเองถึงจะว่างก็ยังไม่อยากไป สีหน้าเขาดูหนักใจขึ้นมา อยากจะปฏิเสธก็เกรงใจเพราะสนิทกันแล้ว แต่ถ้าตกลง แล้วใครจะเป็นคนขับไปล่ะ