ตอนที่ 9 ฝากเงินและซื้อกระดูกหมูที่โรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์

ที่ทำการไปรษณีย์ของคอมมูนมีขนาดเล็กมาก มีเพียงห้องเดียว กว้างราวๆ ยี่สิบตารางเมตร ด้านในมีพนักงานสองคนกำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น งานหลักที่สุดคือรับผิดชอบเรื่องจดหมาย พัสดุ และโทรเลขของทั้งคอมมูน ส่วนงานเงินฝากและเงินกู้มีสัดส่วนเพียงน้อยนิดเท่านั้น

ดอกเบี้ยเงินฝากประจำหนึ่งปีในปี 1975 อยู่ที่ 3.24% อวี๋ซือหยาใคร่ครวญดูแล้ว จึงฝากประจำสองปีไว้ 100 หยวนเผื่อไว้ใช้ยามฉุกเฉิน และฝากออมทรัพย์อีก 350 หยวน ตั้งใจว่าจะใช้เงินก้อนนี้ทำอะไรสักอย่างในภายหลัง ส่วนอีก 50 หยวนไม่ได้ฝาก เก็บเอาไว้เป็นค่าใช้จ่ายในบ้าน

ยุคนี้ยังไม่มีบัตรธนาคารหรือสมุดบัญชีเงินฝาก สิ่งที่ใช้คือใบรับฝากเงินที่พิมพ์ออกมาเป็นแบบเดียวกัน มีขนาดแค่กระดาษแผ่นหนึ่ง พอๆ กับใบเสร็จรับเงินในยุคหลัง วันที่ เวลา จำนวนเงิน และชื่อผู้ฝากเงินล้วนต้องเขียนด้วยลายมือ

หลังจากกรอกข้อมูลเรียบร้อยแล้ว พนักงานไปรษณีย์ก็ประทับตราของธนาคาร แล้วส่งใบรับฝากเงินให้อวี๋ซือหยา ต่อไปต้องใช้ใบนี้กับตราประทับส่วนตัวของเธอในการถอนเงิน หากของสิ่งนี้หายไปจะยุ่งยากมาก ดังนั้นจึงต้องเก็บรักษาไว้ให้ดี