เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 จับสิ่งกลายพันธุ์เป็นๆ (1)
“ไม่นะ นี่มันอะไรกัน!” หวังเจี๋ยรู้สึกประหลาดใจจนทำตัวไม่ถูก
“นักศึกษา เราต้องการความช่วยเหลือจากคุณ” ทหารคนนั้นกล่าว
ทันทีที่หวังเจี๋ยได้ยินเช่นนั้น เขาก็คิดในใจว่า ‘ให้ตายเถอะ ซ่งเหอขายฉันทิ้งแล้วหรือเปล่าเนี่ย’
“ความช่วยเหลือที่คุณว่าหมายถึงอะไร?” หวังเจี๋ยถามด้วยความรู้สึกไม่มั่นใจนัก
“พาพวกเราไปหาเจ้าสิ่งกลายพันธุ์ขนสีขาวตัวนั้น” ทหารคนนั้นตอบอย่างตรงไปตรงมา
ถึงตอนนี้ น้องสามที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มไม่พอใจ
เรื่องนี้ซ่งเหอก็เคยเห็นมาแล้ว ทำไมซ่งเหอถึงไม่ไป แต่กลับให้พี่ใหญ่ของพวกเขาไปแทน นี่มันชัดเจนเกินไปแล้วว่าซ่งเหอไม่อยากเสี่ยง เลยโยนงานนี้ให้พี่ใหญ่ของเขาแทน
เขาจึงรีบลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับทหารคนนั้นว่า “ทำไมซ่งเหอถึงไม่พาพวกคุณไปล่ะ เราก็เป็นคนพาเขามาที่นี่ เขาก็เป็นพยานในตอนนั้น และเขาก็รู้ด้วยว่ามันอยู่ที่ไหน!”