กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 45 ที่ว่าการเขตติดอาวุธ
หวังเจี๋ยกระซิบว่า “อย่าเลย เราไม่รู้ว่าพวกมันวิวัฒนาการไปถึงขั้นไหนแล้ว ถ้าความเร็วเท่าหมาป่ายังพอรับมือไหว แต่ถ้าพวกมันผิดปกติเกินไปล่ะ”
ซ่งเหอเห็นด้วยว่าสิ่งที่เขาพูดมีเหตุผล
ทั้งสองคนจึงย่อตัวต่ำลง
ในตอนนั้นเอง หน้าต่างบานเล็กด้านหลังก็เปิดออก
น้องสามโผล่หัวออกมาถามว่า “พี่ใหญ่ ทำไมถึงหยุดล่ะ”
คนทั้งสองในห้องคนขับยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากพร้อมกัน เป็นเชิงบอกให้เขาเงียบเสียง
น้องสามชะงักไปทันที เขารู้สึกว่าตัวเองทำตัวผลีผลามเกินไป
หวังเจี๋ยใช้นิ้วชี้ไปที่หน้ารถ เป็นเชิงบอกให้เขามองไปข้างหน้า