เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 หลบหนีจากหอพักชาย
ในเวลานี้ หวังเจี๋ยจะมีเวลาที่ไหนไปต่อรองกับพวกมัน! หากชักช้าไปกว่านี้อีกนิด ซอมบี้จากชั้นบนลงมาถึงเข้า ทุกอย่างก็คงฉิบหายวายวอดกันหมด
หวังเจี๋ยเองก็จนปัญญาจริงๆ เขาอยากโทรหาคนในห้องของตัวเอง ให้พวกเขาเปิดประตูให้ แล้วพวกเขาก็จะวิ่งผ่านโถงทางเดินไปเลย
แต่ทว่าในเวลานี้โทรศัพท์ดันแบตหมดเสียอย่างนั้น จะไม่ให้โมโหได้อย่างไร
เขากำถือกริชเผชิญหน้ากับคนห้อง 209 ในใจคิดว่า: ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ อีกเดี๋ยวซอมบี้ลงมาถึงชั้นล่าง ก็จะไม่มีโอกาสแม้แต่นิดเดียว
หากจะให้ฆ่าคนทั้งสี่คน เขาก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะทำได้
ทำอย่างไรดี! ทำอย่างไรดี!
คนห้อง 209 ยังคงถามต่อว่า: “ครึ่งหนึ่งได้ไหม!”
สุดท้ายหวังเจี๋ยกัดฟันตอบตกลง: “ได้! ครึ่งหนึ่ง ซ่งเหอ เอาเป้ของนายให้พวกเขา!”