เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เจ้ามองตำแหน่งนั้นอย่างไร”
ยามที่ได้ยินประโยคนี้ของเสด็จพ่อ ข้ามองเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
ข้าไม่คิดเลยว่าเขาจะถามข้าอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ ตรงไปตรงมาเหมือนกับเสด็จปู่ในตอนนั้น
“ไม่สนใจพ่ะย่ะค่ะ” ข้าเพียงตอบกลับไปอย่างเรียบเฉย
“เพราะอะไรกัน!? ตำแหน่งอันสูงสุดนี้ เป็นสิ่งที่ผู้คนมากมายปรารถนาแต่ไม่อาจได้มา เจ้าสามารถพูดตรง ๆ ได้ ในเมื่อเสด็จพ่อถามเจ้าเช่นนี้ ย่อมไม่ตำหนิเจ้าหรอก” จักรพรรดิเฉิงจักรพรรดิหมิงสีหน้าจริงจัง
ฉีโย่วเอ่ยปากขึ้นอีกครั้งด้วยความจริงจังและเฉยชา “บุตรผู้นี้ไม่มีความสนใจในตำแหน่งนั้น ปัญหานี้ในตอนที่ท่านยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ เสด็จปู่ก็เคยถามบุตรผู้นี้แล้ว บุตรผู้นี้ก็ตอบเช่นเดียวกัน เสด็จปู่ไม่ได้เคยบอกท่านหรอกหรือ” ข้าถามกลับไป
ดูเหมือนจะมองออกว่าข้าหมดความสนใจในเรื่องนี้จริง ๆ เรื่องนี้เสด็จพ่อจึงไม่ได้เอ่ยถึงอีก เพียงแต่ตอนที่ใกล้จะจากไป เสด็จพ่อได้กล่าวประโยคหนึ่งว่า “เสด็จพ่อสู้เจ้าไม่ได้”
ข้าไม่ได้พูดอะไรกันแล้วก็จากไป