เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หงโต้วถูกเจ้านายเอ่ยชมเสียจนขัดเขิน นางรู้สึกราวกับมีกองเพลิงแผดเผาอยู่บนใบหน้า ร้อนผะผ่าวเป็นที่สุด มิต้องดูก็รู้ว่ายามนี้ตนเองต้องหน้าแดงก่ำไปทั้งหน้าแล้วเป็นแน่
ปฏิกิริยาของหงโต้วทำให้เฉียวหรงจิ่นและบ่าวไพร่ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างพากันเผยรอยยิ้มเอ็นดู
เมื่อรับประทานอาหารเสร็จ นั่งสนทนากันอยู่อีกครู่หนึ่ง เฉียวหรงจิ่นจึงเอ่ยรั้งสองสามคนไว้ ด้วยคิดว่าดึกดื่นแล้ว พรุ่งนี้ค่อยกลับไป แต่ฮูหยินเฒ่ายังคงยืนกรานจะกลับให้ได้ เช่นนั้นแล้ว เฉียวหรงจิ่นจึงมิอาจรั้งไว้ได้อีก ได้แต่ไปส่งทุกคนที่หน้าประตูด้วยตนเอง
ครั้นเหลือเพียงสองแม่ลูก รู้สึกว่าทั่วทั้งเรือนพลันเงียบเหงาลงถนัดตา
เรือนที่เพิ่งจะครึกครื้นยิ่งนักเมื่อครู่ บัดนี้กลับเงียบสงบผิดปกติ ราวกับสรรพสำเนียงทั้งปวงถูกช่วงชิงไปจนสิ้น