ตอนที่ 179 เฮะๆๆ ธรรมดาๆ เท่านั้นเอง!

ซี้ด!

เจ้าหนูนี่ใช้ได้เลยนี่! ตั้งแต่เมื่อใดกัน ที่แกะสลักสิ่งของได้เก่งกาจถึงเพียงนี้!

อย่าว่าแต่นักเลย แม้แต่หลิ่วซื่อที่เป็นท่านแม่เองก็ยังไม่รู้ว่าทักษะการแกะสลักของลูกชายตนเองจะยอดเยี่ยมปานนี้ นางรู้เพียงแค่ว่า ยามที่ลูกชายคนโตว่างเว้นจากการเรียน มักจะถือท่อนไม้ผุ ๆ ท่อนหนึ่งมานั่งแกะสลักไปมาอยู่ตรงนั้น จึงคิดเพียงว่าเขาเล่นสนุกไปเรื่อย เปื่อย ไม่ได้สนใจไยดีอันใด ด้วยอย่างไรเสียทุกคนย่อมมีความชอบส่วนตัวกันทั้งนั้น

“ไม่เลวเลย เหมือนทีเดียว” หลิ่วซื่อแย้มยิ้มเอ่ยชม

สายตาที่เฉียวหรงจิ่นมองเสี่ยวซื่อล้วนเต็มไปด้วยความทึ่ง แกะสลักได้เหมือนเหลือเกิน มองปราดเดียวก็รู้ว่านี่คือลูกชายของนาง!

“เสี่ยวซื่อเก่งยิ่งนัก” เฉียวหรงจิ่นเอ่ยชมอย่างไม่ตระหนี่ถี่เหนียว