ตอนที่ 175 นี่มิใช่ที่พูดกันว่าเอ็นดูข้ามรุ่นหรอกหรือ

ผู้ที่รู้สึกได้ชัดเจนที่สุดย่อมเป็นจื่ออวิ๋น เมื่อเห็นสีหน้าของทุกคนดูไม่สู้ดี นางคล้ายจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้ แต่ก็มิได้เอ่ยปาก สิ่งใดไม่สู้ได้เห็นกับตา การที่พวกฮูหยินผู้เฒ่าเป็นกังวลย่อมเป็นเรื่องธรรมดา เพราะเมื่อตอนที่นางเพิ่งได้รับคำสั่งให้ไปปรนนิบัติรับใช้ที่ศาลาเมฆาลึก พอเห็นหนทางที่ยิ่งเดินก็ยิ่งเปล่าเปลี่ยว ในใจก็เคยกระตุกวูบเช่นกัน ทว่าเมื่อไปถึงจึงได้พบว่า เรื่องราวมิได้เป็นไปตามที่นางคาดเดาไว้เลยแม้แต่น้อย

เจ้านายทั้งสองท่านโปรดปรานความเงียบสงบอย่างแท้จริง และเรือนแห่งนั้นก็มิได้เล็กและซอมซ่ออย่างที่นางนึกไว้ ทว่ามองดูแล้วกลับประณีตวิจิตรงดงามยิ่งกว่าเรือนอื่น ๆ เสียอีก

“ประเดี๋ยวพวกเจ้าจงควบคุมสีหน้าไว้บ้าง มิเช่นนั้นจิ่นเอ๋อร์คงต้องเสียใจเป็นแน่” มารดาตระกูลเฉียวเอ่ยกระซิบกับลูกสะใภ้ทั้งสอง